เหล็ก (Iron) คือ ธาตุที่มีเลขอะตอม 26 เขียนแทนด้วยสัญลักษณ์ Fe
สถานะ เหล็กเป็นของแข็งผลึก bcc ที่อุณหภูมิห้องความดันบรรยากาศ มีความหนาแน่น 7.874 g/cm3 มีจุดหลอมเหลวที่ 1538°C และจุดเดือดที่ 2861°C
ปริมาณ เหล็กเป็นโลหะทรานซิชันมี 5.6% ในเปลือกโลก มากเป็นอันดับ 4 รองจากออกซิเจน ซิลิคอน อลูมิเนียม
ไอโซโทป เหล็กมี 4 ไอโซโทป ได้แก่ เหล็ก-56 91.75%, เหล็ก-54 5.85%, เหล็ก-57 2.12%, เหล็ก-58 0.28%
การค้นพบเหล็ก เริ่มต้นราวปี -1200 จากการการหลอมเหล็กดัด (wrought iron) ซึ่งมีคาร์บอนปนเล็กน้อย 0.01-0.2% นอกจากนี้เหล็กบริสุทธิ์ยังพบได้เล็กน้อยในธรรมชาติในอุกกาบาต ต่อมามีการผลิตเหล็กหล่อ (cast iron) ที่มีคาร์บอน 2-4% ทำให้ความแข็งแต่เปราะกว่าเหล็กดัด ต่อมาหลังปี 1800 เหล็กมักหมายถึงเหล็กกล้า (steel) ซึ่งมีคาร์บอน 0.2-2% และควบคุมปริมาณสารอื่นๆ เพื่อให้ได้ทั้งความเหนียวและแข็ง หรือคุณสมบัติอื่นที่ต้องการ
สารประกอบ
เหล็กมีออกไซด์ได้หลายแบบ เช่น FeO (วูสไทท์ สีดำ), Fe2O3 (แมกเนไทท์ สีเทา), Fe3O4 (ฮีมาไทท์ สีแดง)
แร่ระหว่างเหล็กกับกำมะถัน FeS2 มีความวาวและมีสีเหลืองคล้ายทอง
เหล็กมีสารประกอบกับเฮไลด์ได้ทั้ง FeX2 และ FeX3 โดย X = F, Cl, Br
สีน้ำเงินปรัสเซีย Fe4[Fe(CN)6]3 เป็นสีน้ำเงินที่ถูกสังเคราะห์ขึ้นเป็นชนิดที่ 3 เมื่อปี 1704 หลังจากสีน้ำเงินอียิปต์ CaCuSi4O10 ราวปี -3000 และสีน้ำเงินฮัน BaCuSi4O10 ราวปี -1000