ฟลูออรีน

ฟลูออรีน (Fluorine) คือ ธาตุที่มีเลขอะตอม 9 เขียนแทนด้วยสัญลักษณ์ F

สถานะ ฟลูออรีนเป็นก๊าซอะตอมคู่ที่อุณหภูมิห้องความดันบรรยากาศ มีจุดหลอมเหลวที่ 53 K และจุดเดือดที่ 85 K

พลังงาน อะตอมของฟลูออรีนมีพลังงานรับอิเล็กตรอน 3.40 eV สูงเป็นอันดับสองรองจากคลอรีน ประกอบกับพันธะระหว่างฟลูออรีนอะตอมคู่มีพลังงานต่ำ 1.65 eV ทำให้ก๊าซฟลูออรีนมักทำปฏิกิริยารับอิเล็กตรอนจากสารอื่น

แหล่ง ฟลูออรีนมีเพียง 0.06% ของเปลือกโลก พบได้ทั่วโลกในรูปของ CaF2, Ca5(PO4)3F, Na3AlF6

ไอโซโทปของมีเพียงชนิดเดียวคือ ฟลูออรีน-19

การค้นพบ โดยเฮนรี มัวซาน เมื่อปี 1886

สารประกอบ

ฟลูออรีนมีสารประกอบกับทุกธาตุรวมทั้งก๊าซเฉื่อย ได้แก่ HArF และ KrF2 ยกเว้นเพียง He และ Ne ที่ไม่มีสารประกอบกับธาตุอื่น

ฟลูออรีนรวมกับไฮโดรเจนได้ HF และแทนไฮโดรเจนในไฮโดรคาร์บอนได้เป็นฟลูออโรคาร์บอน เช่น (CF2)n

ฟลูออรีนอยู่ในรูปของไอออน -1 ในสารประกอบกับโลหะทุกชนิด

ฟลูออรีนมีพลังงานรับอิเล็กตรอนสูงพอจะรับอิเล็กตรอนจากออกซิเจนได้เป็น OF2 รวมทั้งธาตุหมู่ 6 อื่น เช่น SF6, SeF6