อาร์เอ็นเอ (RNA) ย่อมาจาก กรดไรโบนิวคลิอิก (Ribonucleic acid) คือ สายของน้ำตาลไรโบสที่เชื่อมกับเบสนิวคลิอิกที่เชื่อมต่อกันด้วยพันธะของฟอสเฟต
อาร์เอ็นเอถูกใช้เป็นตัวกลางในการแปลของเซลล์ แปลจากดีเอ็นเอเป็นอาร์เอ็นเอก่อน แล้วจึงแปลจากอาร์เอ็นเอเป็นโปรตีน เพื่อนำโปรตีนไปใช้ตอบสนองต่อสิ่งแวดล้อม
หากลดออกซิเจนออกจากคาร์บอนตำแหน่งที่ 2 ของน้ำตาลไรโบสของอาร์เอ็นเอ จะได้เป็นดีเอ็นเอ ซึ่งเป็นสารพันธุกรรมของสิ่งมีชีวิต ออกซิเจนที่ตำแหน่งที่ 2 เป็นตัวรับอิเล็กตรอน จากเอนไซม์ย่อยอาร์เอ็นเอ (RNase: Ribonuclease) ทำให้ฟอสเฟตขาดจากตัวถัดไป ส่งผลให้สายอาร์เอ็นเอถูกย่อยสลายได้ง่ายภายในหนึ่งนาทีถึงหลายชั่วโมงในสิ่งมีชีวิต ต่างจากดีเอ็นเอที่คงอยู่หลายวันถึงหลายปี สิ่งมีชีวิตผลิดเอนไซม์ย่อยอาร์เอ็นเอหลายชนิดเพื่อควบคุมการผลิตโปรตีนและป้องกันอาร์เอ็นเอแปลกปลอม