แรงโน้มถ่วง คือ แรงที่สนามโน้มถ่วง \(g\) กระทำต่อมวล \(m\) \[ F_g = mg \]
โดยสนามโน้มถ่วงของมวล \(M\) แปรผกผันกับระยะห่างกำลังสอง \[ g = -\frac{GM}{r^2} \]
ค่าคงที่ความโน้มถ่วง G = 6.674E-11 N m2/kg2
ทั้งนี้ค่าคงที่ความโน้มถ่วงนี้วัดได้แม่นยำเพียง 1 ในหมื่น แต่ผลคูณกับมวลขนาดใหญ่วัดได้แม่นยำ 1 ในพันล้าน
GMEarth = 3.986004418E14 m3/s2
GMSun = 1.32712440018E20 m3/s2 ~ 4π2 a3/y2
เมื่อ a เป็นครึ่งแกนหลักของวงโคจรของโลก = 1 AU = 149,598,870.7 km
และ y เป็นคาบการโคจรของโลก = 1 ปี = 365.256363004 d
สำหรับโลกที่ระดับน้ำทะเล ความเร่งโน้มถ่วงหรือสนามโน้มถ่วง g ประมาณ 9.8 m/s2 โดยสูงสุด 9.83 m/s2 ที่ขั้วโลก และต่ำสุด 9.78 m/s2 ที่เส้นศูนย์สูตร
โปรตอน กับ โปรตอน ที่ระยะห่าง 1 nm มีแรงไฟฟ้าผลักกัน \[ F_e = \frac{q^2}{4\pi\epsilon_0 r^2} = \alpha \hbar c = 2.31 \times 10^{-10} \ \mathrm{N} \] มีแรงโน้มถ่วงดูดกัน \[ F_g = \frac{Gm^2}{r^2} = 1.7 \times 10^{-46} \ \mathrm{N} \] อัตราส่วนแรงไฟฟ้าต่อแรงโน้มถ่วง \[ F_e/F_g = 1.4 \times 10^{36} \] ดังนั้นต้องมีอะตอมของไฮโดรเจนประมาณ \(\sqrt{F_e/F_g} \approx 10^{18}\) ตัว หรือ 1 ไมโครกรัม ถึงจะมีแรงโน้มถ่วงใกล้เคียงกับแรงไฟฟ้าของโปรตอน 1 คู่
วัตถุทรงกลมเส้นผ่าศูนย์กลาง 1,000 km ความหนาแน่น 2.6 g/cm3 (หินเฟลด์สปาหรือควอทซ์) จะมีความเร่งโน้มถ่วงที่ผิว
\[ g = \frac43 \pi G \rho r = 0.36 \ \mathrm{m/s^2} \]
สนามโน้มถ่วงจากวัตถุที่เล็กกว่านี้ อาจวัดได้ยากภายใต้สนามโน้มถ่วงบนผิวโลก แรงโน้มถ่วงจึงมักมีนัยสำคัญเฉพาะเมื่อวัตถุมีขนาดใหญ่ เช่น โลก ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์
โดยใน 5 Tm รอบดวงอาทิตย์ มีวัตถุขนาดใหญ่กว่า 1,000 km เพียง 23 ดวง ได้แก่ ดาวเคราะห์ 8 ดวง และดาวบริวารอีก 15 ดวง